Aktualności Aktualności

Remonty szlaków to też ochrona przyrody

Ponad 60% zagrożeń dla przyrody w Karkonoskim Parku Narodowym zależy od aktywności turystycznej i związanej z nią infrastruktury. W rezultacie ponad 70% działań ochronnych dotyczy właśnie obsługi ruchu turystycznego. Ten wysoki procent nie dziwi, kiedy weźmiemy pod uwagę, że szlaki w parku mają długość 120 km, a ich gęstość należy do najwyższych w polskich parkach narodowych.

Antropopresja skutkuje niszczeniem siedlisk, uruchamianiem erozji spowodowanej ruchem pieszym i zakłócaniem naturalnego spływu wód. W skali całego parku i w sytuacji jego obciążenia turystycznego zniszczenia potrafią być naprawdę rozległe i dotkliwe...

Wydeptywanie poboczy szlaków ma ścisły związek z ich stanem technicznym, dlatego konieczne są naprawy i odtwarzanie powierzchni ścieżek, wykonywane z użyciem naturalnych materiałów – przede wszystkim okolicznych kamieni. W miejscach, gdzie szlak przecina torfowiska, źródliska, potoki lub tereny cenne florystycznie, buduje się kładki. Na wyerodowanych poboczach układa się „potykacze”, czyli kamienie lub gałęzie, które mają zniechęcać do zbaczania z wytyczonych ścieżek.

Tego typu prace prowadzone są etapowo, w różnych częściach parku. Na zdjęciach obejrzycie efekty współfinansowanego przez UE projektu „Ochrona najcenniejszych ekosystemów Karkonoskiego Parku Narodowego – etap V”, w którym wyremontowano następujące fragmenty szlaków:

  • szlak zielony położony na terenie KPN (od grupy skalnej Pielgrzymy do szlaku czerwonego w rejonie Przełęczy Karkonoskiej) na odcinku prawie 4,5 km.
  • węzeł szlaków Śnieżne Kotły

Ponadto w projekcie zmodernizowano strefę wypoczynku – Spaloną Strażnicę oraz zagospodarowano dwa dzikie punkty widokowe – na Szrenicy oraz na skałach Paciorki, instalując tu drewniane podesty z barierkami.

Jak kiedyś wyglądały niektóre z tych miejsc, możecie zobaczyć tutaj.

Łączna powierzchnia oddziaływania odnowionych obiektów to blisko 100 ha. W obszarze tym znajdują chronione prawem unijnym siedliska takie jak m.in: bory i lasy bagienne, zarośla kosodrzewiny, bezwapienne wyleżyska śnieżne, piargi i gołoborza krzemianowe, a także siedliska dzwonka karkonoskiego.