Mokradła, bagna, czasem torfowiska — w potocznej mowie często używamy tych pojęć zamiennie. Z przyrodniczego punktu widzenia różnice między nimi są jednak kluczowe, bo mówią nam, co dokładnie chronimy — i czy dany ekosystem naprawdę działa.

• Mokradła to najszersze pojęcie — obejmuje wszystkie obszary wodno-błotne, zarówno śródlądowe, jak i przybrzeżne, z wodą słodką i słoną.
• Torfowiska to szczególny typ mokradeł — miejsca, gdzie w warunkach stałej wilgotności powstaje torf.
• Bagna to (w przeważającej części) torfowiska — aktywne, żywe — tam, gdzie proces torfotwórczy wciąż trwa. A żywe oznacza jedno: mokre.
• Torfowisko zdegradowane to takie, które w wyniku osuszenia przestało tworzyć torf. Wiele z nich bezpowrotnie traci swoje cenne właściwości.

Problem w tym, że ogromna część tych ekosystemów została osuszona. W Polsce mokradła zajmują ok. 5,5 mln ha, z czego same torfowiska to 1,4 mln ha. Aż 84% naszych torfowisk jest dziś odwodnionych, co oznacza, że są zdegradowane — zamiast magazynować wodę i węgiel, tracą swoje kluczowe funkcje, a nawet mogą stać się źródłem emisji gazów cieplarnianych.

Dlatego ochrona i odtwarzanie bagien to nie tylko troska o rzadkie gatunki roślin i zwierząt. To przede wszystkim:
🔹zatrzymywanie wody w krajobrazie
🔹ochrona klimatu
🔹zwiększanie odporności ekosystemów i ludzi na susze oraz ekstremalne zjawiska pogodowe

Przywracanie bagien do dobrego stanu to jedno z ważnych działań, które leśnicy realizują także w projektach adaptacji lasów do zmian klimatu, współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej.

💡Skala działań na rzecz mokradeł w poszczególnych projektach:

• Lasy dla mokradeł – 100% działań poświęconych jest mokradłom
• Adaptacja lasów i leśnictwa do zmian klimatu na nizinach – ok. 57% działań dotyczy mokradeł
• Adaptacja lasów i leśnictwa do zmian klimatu w górach – ok. 2% działań obejmuje mokradła (na terenach górskich siedliska mokradłowe są bardzo rzadkie)

To konkretne inwestycje w wodę, klimat i przyszłość naszych lasów.

#FunduszeUE