Aktualności Aktualności

Więcej pieniędzy na ochronę obszarów Natura 2000 w Lasach Państwowych

7 nowych nadleśnictw dołączyło do projektu ochrony gatunków i siedlisk przyrodniczych w Lasach Państwowych, a 3 kolejne zgłosiły realizację nowych zadań. Wszystkie prowadzone będą na obszarach Natura 2000 położonych w granicach Lasów Państwowych.

Przedsięwzięcie jest własną inicjatywą Lasów Państwowych i dotyczy nadleśnictw, w obrębie których znajdują się tereny sieci Natura 2000. Podmioty za nie odpowiedzialne, zgodnie z obowiązującym prawem, powinny dbać o zachowanie chronionych w ich ramach siedlisk co najmniej w niezmienionej postaci, a także przyczyniać się do poprawy ich stanu. Są wśród nich obszary w wysokim stopniu zróżnicowane, jak np. jaskinie, łąki czy lasy okresowo zalewane wodą. W każdym przypadku mamy do czynienia z miejscami wyjątkowymi – ekosystemami rzadko spotykanymi w skali kraju, które są miejscami występowania zagrożonych lub ginących gatunków. Wszystkie przewidziane przez projekt zabiegi wynikają z przepisów prawa w zakresie ochrony przyrody.

Od początku zakładano, że zakres przedsięwzięcia ma być sukcesywnie rozszerzany. W ten sposób można zrealizować jak najwięcej działań ochronnych – zgodnych z dokumentami zarządczymi ustanowionymi dla obszarów Natura 2000. W szczególności dotyczy to sytuacji, kiedy wydawane są nowe plany zadań ochronnych dla danych terenów. Nadleśnictwa, które zostały w nich wskazane jako odpowiedzialne za realizację tych planów, mogą włączyć się do projektu.

Nowe nadleśnictwa to: Jarosław, Dukla, Sobibór, Toruń, Trzebież, Dębno i Kłodawa. Oprócz nich 3 inne nadleśnictwa (Limanowa, Ustrzyki Dolne, Sieraków) zgłosiły kilka nowych zadań lub zadeklarowały poszerzenie dotychczasowych. W rezultacie lista gatunków, które objęte są działaniami ochronnymi, wzbogaciła się o puchacza i rybołowa.

Kwota nieco ponad 400 tys. zł, o którą pod koniec sierpnia został zwiększony projekt, może wydawać się skromna, jednak wynika ze specyfiki działań ochronnych. Składają się na nie stosunkowo proste i rozproszone w czasie i w terenie prace, takie jak koszenie, usuwanie zbędnych drzew i krzewów, zabezpieczanie wlotów jaskiń, z których korzystają nietoperze, sadzenie roślin żywicielskich motyli, budowa platform lęgowych dla ptaków. Wszystkie z nich muszą jednak być wykonywane zgodnie z zapisami planów ochronnych i w oparciu o najlepsze praktyki. Konieczne jest także uwzględnienie odpowiedniego czasu prac (np. wstrzymanie działań w okresie lęgowym ptaków) czy miejscowych warunków (strefy ochronnej albo stanowiska danego gatunku). Często też ich właściwe przeprowadzenie wymaga wiedzy eksperckiej i konsultacji leśników ze specjalistami z innych dziedzin, jak również z regionalnymi dyrekcjami ochrony środowiska.

Więcej o projekcie dowiecie się tutaj.

fot. Michał Androsiuk